JaguHar's Blog

Zo Pa, ben je een blog begonnen? Ja mop, vind je ’t wat? De Magriet had me gevraagd om een column in hun blad te vullen dus dit is mooi om te oefenen. Zozo, een column in de Magriet? Hoe gaat het heten? “De man die niks van vrouwen begrijpt” ? Waarschijnlijk bedoelde ze dat als grap maar het kwam er wel heel erg spontaan uit. Té spontaan.
Begrijp ik echt niks van vrouwen, wìl ik ze niet begrijpen of begrijp ik ze wel? Het antwoord hierop is nooit de juiste.
Toevallig stond gisteravond het thema ‘vrouwen en relatie(s)’ tijdens een altijd gezellig en geanimeerd etentje met een levensmaat centraal. We plannen overigens geen thema’s maar we vinden elke keer vanzelf wel een rode draad voor de avond. Hij heeft een (soort van) relatie, ik niet. We verklaren de ander elk voor gek. Mooi uitgangspunt voor wat gehakketak. Alles wordt gezegd, we kennen elkaar al wat langer.
Ik kan het even niet laten mijn omschrijving van zijn relatie onder woorden proberen te brengen: Hij beweegt zich doordeweeks als een olifant in de vrije natuur en laat zich in de meeste weekenden vrijwillig opsluiten in de porceleinkast. Het vreemde is dat ie daarin zó lenig is dat ie nooit wat breekt. ’t Is niet wat ik zou willen maar in ieder geval heeft híj daar zo z’n eigen weg in gevonden. Prima zo.
Wat is dan de volmaakte relatie? Me and Duke. Duke is een hond (in deze tekst 🙂 ) en blijft een hond. Ik kan hem niet veranderen in een cavia of goudvis. Dat gegeven accepteren ook in je verhouding met andere mensen is belangrijk. Net zo min als ik Duke kan veranderen kan je mensen veranderen. Je houdt van ze of niet, je accepteert ze of niet. Ze zijn wie ze zijn en jij bent wie jij bent. Duke weet hoe het werkt. Als ie iets doet wat ik niet wil interesseert het hem geen reet hoe ik reageer want hij houdt toch wel van me en heeft geen verwachtingen. Elke keer als ik thuis kom is ie meer dan blij me te zien en laat me dat duidelijk merken. Mijn deel bestaat uit het verzorgen van het beestje met eten, wandelen, fietsen, zwemmen, spelen, etc. Ik heb alles (nouja..bijna alles) voor hem over. Voor Duke & me de perfecte relatie en vindt eigenlijk niemand raar. Ik kan en wil Duke niet veranderen en hij mij ook niet. Hij hoeft mij geen beter mens of baasje te maken. Ik laat Duke Duke zijn en hij mij dus waarom laat een man of vrouw de ander niet de vrouw of man zijn die hij/zij is?
Maar ja, hoe vind je nu je perfecte partner? Geen hand vol maar een land vol maar wie is het? No one knows. Uitproberen en risico’s nemen. De juiste partner is de partner die je accepteert zoals je bent en die jou niet wil veranderen. De ultieme mazzel heb je als dat wederzijds is. Je kan beide eerlijk zijn en laten zien wie je bent. Niet geheel onbelangrijk is dat je partner zijn/haar neus dezelfde kant op heeft wijzen op emotioneel, fysiek, economisch en weet ik veel elk ander belangrijk vlak.
Mmm, ik kan waarschijnlijk nog een uur doortikken met mijn gezemel. Laten we het deze sessie kort houden: Als je een hond wilt en je krijgt een kat probeer die kat dan niet te laten blaffen, zoek gewoon een hond. Weet wat je wil, hoe en wanneer. Iedereen is uniek, er zijn meerdere mensen die klikken met je maar een intieme relatie vraagt iets meer. Samen moet het werken. Doet het dat niet, doe jezelf en de ander een plezier en kap ermee. Natuurlijk heeft iedereen slechte momenten. Die horen er bij. Duke vraagt ook aandacht op momenten dat ie me met rust moet laten. Hij gaat dan wat anders doen, ’t heeft niks met hem te maken. We zijn en blijven een team. Met een hond is dat best makkelijk, met mijn hond wel, maar een relatie met een mens is ècht een kunst en angst speelt daarin een grote rol.
Ik word nog bijna serieus met dit stukkie tekst. Als afsluiting dan maar: Duke belt nooit om te vragen hoe laat ik thuis kom, vraagt nooit waar ik ben geweest (maar ruikt het toch wel), vertelt de dingen die ie teveel weet nooit door, is blij met alles wat ik met m doe, zeikt nooit dat ie wéér kip moet eten, sloopt niks, zoekt geen ruzie, verdedigt zichzelf het huis en mij als het moet, is macho, nederig, gek op vrouwen, lief en bezorgt me gesprekken die ik (meestal) niet wil. Ik heb altijd gezegd en nog steeds: als ik elke dag een keer om ‘m moet lachen gaat ’t goed. ’t Gaat goed.