Liefde voor muziek. Die van mij is breed. Ik ben klassiek opgevoed, werd op m’n 6e ofzo in een soort van orkest gepropt met een mandoline en mandola (kent iemand überhaupt dat ding?), kon eerder noten lezen dan letters. Het complete gezin (we waren met z’n zevenen) speelde één of meerdere instrumenten (op één na, die speelde alleen draaitafel), ik wist niet beter. Op die leeftijd word je als je een beetje leuk speelt al snel bestempeld als een muzikaal wonderkind. Ik had mezelf ook piano aangeleerd, maar wilde saxofoon spelen. We hadden het thuis niet breed mede omdat mijn vader helaas al vroeg de geest gaf, dus daar was geen geld voor, het werd een trompet (voor de beeldvorming: een beetje sax kostte toen 800 gulden, en een trompet nog geen 200 gulden), wéér klassiek les met veel theorie, en dan word je ineens een puber en maak je een keus, de enige waar ik echt spijt van heb. De rest kijk ik maar niet meer naar om. Moet niemand ook doen, elk moment dat je bezig bent met het verleden gaat af van je toekomst en verandert toch niks. Andere dingen werden ‘belangrijk’ en ik stopte met muziek (klassiek is niet leuk/cool op die leeftijd). Is altijd blijven knagen en 20 jaar later in de overtuiging dat ik dat ‘wel even’ weer deed de blazer opgepakt en jazz & blues gaan spelen, althans, getracht, het ging niet zoals ik me had voorgesteld. Ik zat in een ritme waarbij ineens 2 uur per dag muziek maken niet paste en het resultaat me niet aanstond. Als je iets doet moet je het goed doen. Je hoeft niet de beste te zijn, maar wel beter dan de rest. Meer door het tijdgebrek (lees: goed resultaat) dan aan ‘wil’ ben ik na een tijdje weer gestopt. Soit, I tried. Er zijn zoveel talenten op deze wereld, ik kan daar niet meer aan tippen. Maar de liefde voor de muziek blijft en dus ook de aanbidding, bewondering, respect voor iedereen die muziek maakt, welk genre dan ook. Ok, ok, dat heavy metal gedoe en zo’n black sensation gebeuren trek ik niet. De rest laat zich leiden door het moment, de bui en de gelegenheid. Anouja, ik luister vast naar muziek op een andere manier dan de doorsnee-mens, maar muziek be- en ont-roerd iedereen. Maar niks mooiers dan het zelf te maken.
JaguHar's Blog 