Dag 7, woensdag LIQUID SALSA SUNSHINE
Om een uur of 7 worden we wakker en hoor ik een herkenbaar geluid, namelijk dat van het tikken van regen op mijn ventilatieraam. Minder aangenaam, want deze ochtend om 9 uur worden we opgehaald door Winsburt (tegenwoordig heet ie anders want hij is rasta geworden) om een trip te maken naar een paar leuke dingen hier in de omgeving. Ook al noemen ze regen hier “Liquid sunshine” ben ik niet zo blij met deze tropische verrassing. 
Met een taxibusje gaan we met Winsburt omhoog langs een bergweg (misschien iets te veel credit voor een paar plakken asfalt die slordig tegen elkaar zijn geplakt), halverwege stopt de taxi en dropt ons voor onze klim en klauterpartij door dit oerwoud. Winsburt vertelt over elke plant, toont ons b.v. de verschillen tussen planten met bakbananen en normale bananen en hij kapt regelmatig wat vruchten van bomen waardoor ik het gevoel krijg dat we ervoor betaald gaan worden om dit hele woud leeg te knagen. Maar ik moet wel toegeven dat er verschil is tussen een mango van Appie en één die hier zonder chemische hulpmiddelen groeit. Okee, dat groeiproces hier duurt dan wat langer, maar ze smaken ècht lekkerder, veel zoeter en sappiger.
Na enige tijd klauter en glibberwerk (het regent af en toe waardoor de beklimming echt wat minder eenvoudig wordt) en onze magen gevuld met, mango’s, papaya’s, kokosnoten, cashewnoten, cacaobonen en andere eetbare meuk, komen we aan bij een slagboom (niet te verwarren met slagroom, hoewel dat als toefje heel smakelijk was geweest op onze culinaire oerwoud brasserij). Hier betaalt Winsburt 3 mickymousjes p.p. voor entree en we worden door een gids begeleid naar de (zwavel)vulkaan die overigens bijna “zum kotsen” meurt naar rotte eieren. Mensen wat een lucht! 
We vertrekken om een uur of twee en hebben dan een uurtje of 3 varen voor de boeg. De wind is niet echt gunstig, dus we zullen moeten motorsailen (alleen grootzeil op en daarbij beide motoren aan) Een gedeelte van de trip kunnen we zelfs de fok hijsen zodat we meer snelheid krijgen en de motoren even uit kunnen rusten. Rond 18.00 uur komen we aan in Rodney Bay en in de binnenhaven leggen we de boot aan een moring, pakken onze douchespullen en gaan met de dinghy naar de kant. Na het douchen nemen we even een biertje op het terras en ontmoeten Kurt, een bekende van R die met zijn zoontje ons even op de haven begroet. Hij geeft engelse les op dit eiland op een soort middelbare school. Voor het geld doet hij het zeker niet, want de verdiensten zijn hier niet echt riant. ’s Avonds eten we een pizza bij Domino’s Pizza en lopen nog even door het stadje. Dit gedeelte van St. Lucia is wat meer geciviliseerd en er staan af en toe kapitale villa’s.

