JaguHar's Blog

Dag 10, zaterdag HEETHOOFD VAN DE HEATWAVE
’s Morgens om 07.00 uur zijn we weer uit de veren en zijn echt toe aan een duik in de zee om de afgelopen trip even af te spoelen. We varen daarna met een tussenstop om te tanken in een soort tankhaventje naar de ‘haven’ van Bridgetown. Als haven stelt het niet veel voor, geen faciliteiten zoals toilet of douche, maar we kunnen in ieder geval de boot afmeren en even de stad ingaan. We meren af aan de linkerzijde van het haventje,

maar omdat het haventje op dat punt niet echt breed is verschijnt er even later een engelsman (barbadiaan of hoe je zo’n inwoner van Barbados ook kan noemen) die zegt dat wij daar weg moeten omdat hij er anders met zijn Cat (‘The Heatwave’) niet door kan. No spang, we leggen onze Cat wel op zíjn plek als hij weg gaat, zeggen we. Weer gesputter want hij komt om drie uur terug meldt hij en dan moet zijn plek weer vrij zijn. Wat een droefkees, maar we beloven dat we om 3 uur zijn plekje weer vrij maken. We meren uiteindelijk bij de brug op zijn plekje af. Er schijnt hier regelmatig geplunderd te worden, dus laten we de boot niet onbemand achter. H en J gaan even in Bridgetown kijken. Een vrij grote, maar ook dure stad dus kopen we brood, maar toast, die wie ook zoeken, is in geen enkele winkel te vinden. We snuffelen nog wat in diverse zaakjes en bezoeken even een internetcafe om het thuisfront enigszins op de hoogte te stellen dat we het goed maken en in ieder geval zijn waar we willen zijn. Eén van de dingen die ze zeggen over Barbados is waar: het eiland loopt vol met ‘single’ 40+, 50+ en 60+ Engelse dames die zich daar drie weken lang helemaal suf laten f* door een local van een jaar of twintig. Je ziet ze bij bosjes hand in hand lopen, lucratief voor die jongens maar toch. Tijdens ons stadsbezoek heeft R inmiddels de dinghy schoongemaakt en de buitenboordmotor daarvan afgehaald zodat dat ding niet telkens water schept, want ook al hangt hij in de davids (soort takels aan de achterzijde van de boot), is dat toch lastig gebleken tijdens de oversteek naar dit eiland. Het is redelijk weer, regelmatig zon en af en toe een buitje.
We moeten alles even klaarmaken voor de trip die morgen start. ’s Middags zitten we nog even een biertje te drinken op een terras aan het haventje en ook R komt er even bij en heeft de boot hermetisch afgesloten.

’s Avonds willen we eten in een restaurantje aan de haven vlak bij de boot, welke we inmiddels na drie uur weer (met een mekkerende Engelsman, moet je ons net hebben hihi) hebben verhaald naar de originele plek. Het restaurantje had een mooie plek om te eten geweest, maar de zaak blijkt compleet te zijn afgehuurd waardoor we uitwijken naar een ander eettentje bij de haven. We hebben heerlijk gesnaveld en keren om een uur of half elf terug naar de boot waar we nog een Chardonneytje naar binnen gieten en pal voor we onze kooien in willen kruipen komt de gevaarlijk uitziende coastguard met een speedboot langs en vraagt ons of we toestemming hebben om hier af te meren. Nou kan R nogal redelijk slim en inventief met dit soort jongens omgaan en hij zegt dat wij daar toestemming voor gekregen hebben, omdat we morgen om 05.30 weer vertrekken en als zodanig geen blokkade zijn voor schepen die weggaan of binnenkomen. Ze slikken het als zoete koek en vertrekken, zonder ons af te schieten, met die enorme speedboot weer richting zee, hun karabijnen in de hand.
Gezellige boys.