“en waarom ken ik jou niet?” Niet mijn tekst maar van haar, een absoluut aantrekkelijk kippetje die net uit d’r auto stapt. Me, not in the mood: “Waarschijnlijk omdat je geen hond hebt en ik twee keer zo oud ben als jij”. “haha, dus jij bent vijftig dan”. Me, zo geïrriteerd mogelijk wat niet moeilijk was op dat moment: “Inderdaad”. Het ongelovige kippetje lacht en zegt: “dan moet ik nodig mijn grenzen verleggen”. Het chagrijnige smoelwerk verandert in een satanische glimlach: “Moet je doen, je voelt er niets van” en liep door. Ik voelde haar ogen nog 50 meter doorprikken als messteken in m’n rug.
Verderop liep ik op een nieuw aangelegd fietspad (roze tegels, verhoging tov de rijbaan, dat is een fietspad toch?). Een aantrekkelijke (must be the weather) moeder fietst me tegemoet met haar kroost achterop, remt af terwijl ze me nadert, en vraagt ”is dit nu een fietspad geworden?”. Op dat moment flitst de mop door mij heen waarbij een blondje op een vlucht naar Montreal haar economy zitplaats op eigen initiatief verruilt voor eentje in de businessclass alwaar ze na diverse pogingen van het cabinepersoneel nog weigert terug te keren naar haar eigen economy zitplaats. De piloot die dit hoort en een blondje als vrouw heeft, zegt dit wel even op te lossen omdat hij ‘blonds’ praat. En inderdaad, na verteld te hebben dat de businessclass niet naar Montreal vliegt schiet ze als een speer weer naar haar eigen plek.
Is deze fietsende moeder de zus van dat blondje of is ze zo gehaaid dat ze mij op sarcastische wijze duidelijk wil maken dat ik daar vooral niet moet lopen als zij daar fietst. “Yep”, zei ik overrompeld. Zij: “Ok, bedankt”. Zij moet mijn ogen nog 300 meter hebben voelen prikken.
JaguHar's Blog 