en dan denk je lekker te gaan slapen in je eigen mandje, blijkt dat je bed met alles wat er op ligt zeiknat is (jaja…kom maar met die opmerkingen). Het plafond is droog, een regenstorm met open raam lijkt onwaarschijnlijk, ik heb geen last van incontinentie, het zijn ook geen andere lichaamssappen.
Het waterbed is lek, goed lek. Op zo’n moment is er geen keus, je gaat geen risico lopen dat midden in de nacht de complete 600 liter water als een tsunami door je slaapkamer gaat bewegen en met behulp van de zwaartekracht twee parketvloeren en een plafond meesleurt in haar destructieve golfbeweging. Leeg pompen dus. Pomp stuk. Slangetje en emmer dan maar. Veel emmers, heel veel emmers. Gezien de leeftijd van het waterbed gaat ie linea recta de container in. Da’s dan jammer, maar ook weer positief. Alle herinneringen gaan mee de container in, Alzheimer doet de rest. H-E-E-R-L-I-J-K-!
Wat wel sneu is, is dat ik de 73 goudvissen en 34 waterschildpadjes was vergeten die ik erin had gestopt voor een extra dimensie. Ze zijn een gruwelijke hongersdood gestorven.
De tekst van ‘Yesterday’ is magnifiek. De soms slissende Aznavour met zijn Frans-Engelse uitspraak maakt het nummer verder onvergetelijk. Helaas geen leuk filmpje gevonden in combinatie met de juiste uitvoering van het nummer, dus… eyes shut, ears wide open.
JaguHar's Blog 