Dit…. was het dan.
Het lang verwachte einde van.
Niet van het sprookje dat we deelden,
maar van de soap waarin we speelden.
Het verhaal is slecht, het decor niet echt,
en je mij slechts een bijrol toebedeelde.
Ik heb het gehad.
Ik ben je meer dan zat.
Met je bloemendek met hoezen
en je tafelkleed met poezen.
Staat de hele dag te klagen,
stelt die domme lege vragen.
Staat met een badmuts op te douchen.
‘k Voel mij bevrijd,
van de tijd.
Want voor zo lang als dat het duurde,
jij in mijn bestaan bestuurde.
Kijk nou zelfs eens naar je dijen.
Daar wil een man toch nooit mee vrijen?
Vind je het gek,
dat er nooit iemand naar je gluurde?
Ban van je af,
Misschien is het laf,
dat je nooit echt hebt geweten,
wat ik heb uitgevreten.
Ik vree met je vriendinnen.
Ik ontwrichtte hun gezinnen,
maar mijn straf heb ik met jou al uitgezeten
okheee okheee niet mijn tekst maar van Veldhuis en Kemper met hun nummer ‘trut’. Zo zijn er nog veel meer nummers natuurlijk, ZZ & de Maskers (wie kent ze niet?) met ‘ik heb genoeg van jou’, of deze van BB King, ‘the thrill is gone’. Dit weekend sneerde Lucille (al zijn Gibson-gitaren noemde ie Lucille) toch al luid door de boxen bij mij, dus moeten jullie er ook even aan geloven. Er zijn 1001 versies, maar deze gekozen met Gary Moore. En zoals iemand al commentaar gaf op dit filmpje: OH MY GOD!!! Two gods in my monitor!!!!
