Ik ben net terug van de Olympische Winterspelen. Het was daar een stuk warmer dan thuis. Niet omdat de CV-ketel stuk was, maar omdat er een ijskoude verschijning in het huis rondwaart die het voor elkaar krijgt de vlammen van de kaarsen met slechts de windverplaatsing van een knipoog te bevriezen en de volop brandende openhaard met een enkel zuchtje weet te veranderen in een ijsformatie waar Antartica jaloers op zou zijn.
(Waarschuwing! De volgende alinea’s gaan over een CV-ketel. Mocht je hier geen liefhebber van zijn, sla deze stukken dan over)
De CV-ketel was overigens wel aan het kwakkelen. Om te voorkomen dat het apparaat na 27 jaar trouwe dienst op een ongewenst moment de geest zou geven toch maar een nieuwe besteld. Een nieuwe CV-ketel bestellen compleet met installatie door een hiervoor gecertificeerd bedrijf is op zich al een Olympische uitdaging. Van de zes bedrijven die ik had verzocht een prijsopgave te doen was er slechts één die zonder een herinneringsmail te krijgen en de juiste vragen wist te stellen, een nette offerte neerlegde. Een tweede bedrijf reageerde ook direct met de zin ‘mijn collega stuurt u morgen een offerte’. Waarschijnlijk krijg ik die morgen dan.
Een derde (plaatselijke) installateur stuurde me na drie vriendelijke verzoeken ook een offerte. Het bedrag voor de ketel zelf was prima. De prijs voor de aanvullende onderdelen die waarschijnlijk werden gemaakt van omgesmolten olymische medailles en de installatie werkzaamheden, gebaseerd op de oude tarieven van mr. Max Moszkowicz, maakte het prijzenplaatje vergelijkbaar met de aanbieding van nieuwe middenklasse auto. Van de drie andere bedrijven kwam net zoveel zinnigs als de politiek: niets.
De installatie van de nieuwe ketel liep redelijk gesmeerd. Jammer dat ze m’n goed verstopte voorraad chocolat chip koekjes hadden geplunderd.
Als de werkzaamheden er dan op zitten meten ze nog even je gasdruk en natuurlijk melden ze dan dat je een gaslek hebt. Om een lang verhaal kort te maken: er komt daarna een senior installateur die tot dezelfde conclusie komt en je vertelt dat er een compleet nieuwe leiding (van beneden naar boven) moet komen en je daarvoor de toilet(wand) moet slopen, muren op de trap moet uitbikken, vloeren moet openbreken, gaten moet boren, etc. kortom flinkmetdegebakkenperenzitenjeverderdepleuriskankrijgenendatookditeenzooigeldgaatkostenwaarjenietopzittewachtennooitniet. Maar HAHA, ik was slim! Niet zo slim om eerst te wachten met de hele wand uit de toilet te slopen, maar wel om daarna nog even met een ouderwets Dreft sopje het werk over te doen van senior en de leidingen te controleren en ja hoor, het lek zat gewoon bij een aansluiting van de meter, een tijdje terug geplaatst door opperprutsers van Liander die het waarschijnlijk te vermoeiend vonden een beetje meer teflon tape te gebruiken of de bouten iets meer aan te draaien. Senior voelde zich na mijn mededeling iets minder senior maar als troost mocht hij op z’n vrije zaterdag de handdoek radiator vervangen, die na slechts 2 jaar dienst (GAMMA aanbieding) meer roest vertoonde dan een parkeergarage vol Alfa Romeo’s.
Eind goed, al goed. Alleen nog even zorgen dat er een wand in de toilet komt, diejegvdooknogmoetstucenschilderenenalldiebijkomendeellendedieervankomterooknogbijkrijgtenjejeafmoetvragenwatderelatieistusseneentoileteneencvketel.
(einde waarschuwing)
De bezem waar ze al een tijdje mee rondvloog is ingeruild voor een sneeuwschuiver met Noord-Koreaanse raketaandrijving. De hormoontherapie doet haar dus geen goed en slaat niet echt aan in het tempo zoals was te verwachten. De extreme haaruitval is dan wel gestopt en de overklaarbare pijnen zijn dan weliswaar minder maar ze is nog steeds snel uitgeput, heeft nog steeds concentratieproblemen en heeft momenten of dagen van totale afzondering. De oncoloog overtuigt ons ervan dat het aanslaan van het medicijn bij haar wat langer duurt en het goed komt maar ondertussen voelt ze weer een bobbel op de plek waar alles is weggehaald. Mijn opmerking dat het lichaam op natuurlijke wijze weer een borst probeert aan te maken wordt niet op prijs gesteld, dus op naar radiologie afdeling waar een echo wordt gemaakt van de nieuw ontdekte bobbel. Als snel wordt het sein ‘vals alarm’ gegeven. Ook wel eens leuk om te horen.
Omdat er al een historie ligt van baarmoederhalskanker en de wetenschap van het bestaan van een vleesboom in de baarmoeder verzoekt Miranda de radioloog een andere zender op te zetten en haar baarmoeder op het scherm te toveren. Gelukkig was de radioloog hiertoe bereid en ziet als snel dat er geen vleesboom zit, maar een compleet oerwoud van deze goedaardige gezwellen. Aangezien vleesbomen groeien onder invloed van oestrogeen zou je bijna gaan denken dat het lichaam deze bomen expres aanmaakt en gebruikt om oestrogeen op te slaan terwijl het medicijn juist zijn best doet om de aanmaak van dit hormoon de kop in te drukken.
Na overleg met de diverse intelligentia wordt besloten de hulp van de gynaecoloog in te roepen om vanuit haar expertise een advies te geven over de hele situatie. Inmiddels werd ook de hormoontherapie tijdelijk gestopt, geen medicijnen meer om te kijken of dit de klachten doet verminderen.
De zeer vriendelijke en vakkundige vrouwelijke gynaecoloog kwam na bestudering van het dossier en het aanhoren van de klachten tot de conclusie haar eierstokken te verwijderen. Dit heeft natuurlijk tot gevolg dat de overgang direct ingaat maar het voordeel is dat na de operatie gestart kan worden met een hormoontherapie met (hopelijk mildere) medicijnen die niet gebruikt konden worden vòòr de overgang.
Je kan de eierstokken wel verwijderen maar dan ben je nog niet af van het vleesbos wat illegaal in de baarmoeder vertoeft. Feit is dat deze na de overgang zonder aanmaak van oestrogeen zullen verschrompelen, maar de eerder genoemde baarmoederperikelen spelen ook nog mee. Er is overigens geen link tussen de ziektes van baarmoeder en borsten, wel tussen eierstokken en borsten.
Als je dan toch onder het mes moet voor de eierstokken, eileiders en andere omeletten kan je natuurlijk net zo goed het hele kippenhok eruit jassen. De revalidatie duurt dan iets langer maar je bent meteen af van je vleesbomen en je hoeft niet meer bang te zijn dat de baarmoeder het op zijn heupen gaat krijgen om uit verveling foute cellen te gaan verzamelen en kweken. Een ritssluiting krijg je tegenwoordig niet meer bij deze operatie, een paar gaatjes om doorheen te kijken en peuteren is genoeg. De moeilijke keus om wel of niet alles te laten verwijderen is aan Miranda.
Uiteraard is er tijdens het bezoek aan de gynaecoloog een uitstrijkje gemaakt. Mocht de door vrouwen gevreesde Papanicolaou classificatie, populair genoemd de PAP-klasse, hoger uitvallen dan 0 wordt de keuze simpel: GO NOW!
De uitslag staat gepland voor 8 maart, we wachten het af.
Ondertussen, door het stoppen met slikken van de anti-hormoon medicijnen komen de klachten weer terug die er ook waren bij de opbouw van het gebruik van deze rotzooi: pijn, haaruitval en de pakketbezorgers staan voor de deur te vechten om alle bestellingen van een nieuwe verzameling bezems af te leveren. Ik stook m’n mooie nieuwe energiezuinige ketel nog wat op….
‘Go now’ was een geweldige nummer 1 hit van de Moody Blues. Wat niet veel mensen weten is dat dit nummer van Larry Banks en Milton Bennett eerst door deze dame werd gezongen
JaguHar's Blog 
Op naar het einde van een nieuw begin 💛🌞💛