We leven in een sprookjesbos en geloven in sprookjes. De verhalen in deze tijd hebben niet meer van die betoverende titels zoals de gebroeders Grimm die hadden of H.C. Andersen. Tegenwoordig heten ze ‘het dagelijks nieuws’, ‘de presentatie van de baas’, ‘de economie draait als een tierelier’ of worden ze nog saaier samengevat in één woord zoals geloof, politiek, belofte, waarheid, etc. maar eerlijk is eerlijk, er worden ook niet bestaande idyllische woorden als titels gebruikt zoals trump of rutte. Die klinken dan wel weer meer als een (heel eng) sprookje.
Ik leef in mijn eigen sprookje. Het heet ‘Hettie de heks en het dode vogeltje’. Beiden met opvliegers, maar dat is natuurlijk logisch. De heks is van oudsher al de koningin van het luchtruim en een dood vogeltje wil niets anders.
Een goed sprookje begint met: ‘Er was eens…
…. een operatie’. De prinses werd na de operatie maandenlang opgesloten en kreeg alleen nog maar toverpilletjes te eten van De Zorgmoeder. “Ja, prinsesje, met deze pilletjes zorgen we ervoor dat je nog hééél lang en gelukkig in je paleisje kan blijven wonen”. Blijkbaar was de mix van de ingrediënten van dit tovermiddel niet helemaal in balans of was de ketel waarin deze werd bereid ernstig vervuild want de prinses verloor langzamerhand nog meer onderdelen. De emoties, motivaties en het enthousiasme werden vervangen door de lege onverschilligheid en lusteloosheid. De weelderige haarbos maakte plaats voor een pluizige ragebol. Een ander verschijnsel waar de prinses mee te maken kreeg was een onbedwingbare drang om, welke maan het ook was die nacht, het luchtruim onveilig te maken, luidschreeuwend en met hoge snelheid.
Bij één van deze roekeloze vluchten vloog de prinsesseheks uit de bocht en landde midden in het bos op het terrein van de grote tovenaar Hysterectomie. Deze tovenaar, berucht van zijn grote verdwijntruc, hield haar wekenlang geboeid opgesloten in zijn kerker, ver weg van De Zorgmoeder met haar toverpillen. De prinses knapte zowaar langzaam maar zeker op en wist uiteindelijk te ontsnappen uit de handen van de tovenaar.
Verdwaald in het bos werd zij gevonden door de twee paleistijgers Kiara en Mini, die al die tijd al op zoek waren naar haar. Zij brachten haar terug naar het paleis waar De Zorgmoeder al meteen weer begon te miepen over een nieuwe toverpil die haar dit keer wel gaat behoeden voor kwade geesten en demonen.
Een nieuw sprookje begint….’Er was eens….

….. een nu met een goed einde zodat we allemaal nog heel lang en gelukkig leven met de tijgers en boefje Bella 😭😆😊