JaguHar's Blog

Vandaag zit ik in een muzikaal dilemma, of eigenlijk weet ik niet wat ik wil horen. Ik ben opgevoed in een muzikaal gezin die (naar mijn mening toen) totaal geen muzieksmaak had. Iedereen speelde wel een instrument of wat, de een wat minder goed dan de ander en er was er ook één bij die alleen maar pick-up speelde, zo’n ding waar je van die zwarte platen oplegde en er dan ergens uit een paar houten kistjes wat gekraak kwam zetten. Ik dacht ook altijd dat we katten hadden maar dat was m’n oudste broer op z’n klootviool, hij had beter luchtorgel of trekzak kunnen spelen.
Maar goed, vanavond…ik neem jullie mee in deze vreemde keuzes, mijn smaak is vreemd, ehh breed zullen we maar zeggen
Het begon met met Marc Broussard, gewoon een geweldig nummer:

Ik hunkerde (eventjes maar) terug naar mijn tijd van blazen van jazz & blues waarbij Chet Baker (als ie maar niet begon te zingen) een voorbeeld was. Ik probeerde altijd dit nummer te imiteren van Porgy & Bess. Als je niet van dat geschetter houdt adviseer ik je dit nummer gewoon over te slaan, het is iets persoonlijks, ik moest dat ook kunnen…het is nooit goed gelukt of zoals een collega altijd zegt “in mijn hoofd klonk het goed” maar als je erbij zit als toehoorder moet je spontaan lachen van ellende.

Een geweldige jazz zangeres en muzikante is Dianne Krall, het werd deze, kon ik ook even een riviertje kwijt:

Dianne Krall is getrouwd met Elvis Costello, ook zo’n muzikale grootheid die het voor elkaar kreeg om het nummer ‘She’ van de onlangs overleden Charles Aznavour beter te zingen dan het origineel. We missen dan wel het inspector Clouseau accent van Charles en het visuele, de handjes om zijn eigen schouders en heupen alsof ie met een of andere dame aan het dansen was:

Al bijgekomen van de tekst? let’s dance;

ik heb geen zin meer om links te zetten maar ik kan ook wegzwijmelen bij Andre Hazes, of Bach, of oude disco, of foute nummers van de Stones of Bowie, of….ok nog eentje dan:

Proost, ik ga nog even door