JaguHar's Blog

Het weer in Nederland rond deze tijd is een mooi moment om de zon op te zoeken. Aldus geschiedde, bestemming Tenerife. Met nog onze dramatische terugreis van Londen in ons achterhoofd verliep de heenreis bijna vlekkeloos. We hadden, ondanks het bijboeken, iets teveel kilo’s bij ons en moesten ter plekke een half uurtje de crosstrainer op om onder het maximum gewicht te komen waarna de vriendelijke grondstewardess ons doorliet. De heenvlucht werd echter flink vertraagd omdat de helft van de passagiers in meer of mindere mate een fysieke beperking had en hulp nodig had van alle op Schiphol werkende service assistants om ze op de juiste manier te stapelen en vast te sjorren in het vliegtuig. Ik heb ooit zelf op Schiphol gewerkt als platform medewerker maar het met de hand volladen van een DC10 met een kudde (echte) varkens met bestemming Israël (..) deden we een stuk sneller. Ondertussen was de captain met z’n crew maar in een ander vliegtuig ingestapt om een retourtje Londen te doen en de tijd te doden.

Enfin, de vlucht met de gloednieuwe Airbus verliep verder prima zonder dat Miranda plotseling de neiging kreeg om een parachute aan te doen en vervolgens het paneel te openen van de nooduitgang. Ik en de rest van de passagiers zou dan wel vanzelf volgen maar dan zonder parachute en wel met achterlating van de eerder genoemde vastgebonden medereizigers. Bij aankomst kwam zonder problemen zelfs de shuttle aan die ons naar het hotel zou brengen. Wel eerst even 90% van de kleren uitgetrokken want de zon scheen fel met een graadje of 25. Het inchecken in het hotel onder het genot van een cava duurde even omdat de dame achter de balie ons vooral alles wilde vertellen over het hotel tot en met de geboortedata van de tientallen medewerkers aan toe.

Gearriveerd. Het hotel was een ‘adults only’. Dat klinkt erg porno maar doelt op ‘geen kinderen toegestaan’. Volgens goed gebruik wil je natuurlijk na aankomst even rondneuzen in en rondom het hotel om de dagen daarop zonder Google Maps je weg te vinden. Eetschuur gevonden waar het ontbijt en het diner wordt geserveerd, bar gevonden, zwembad gevonden, etc. Het niet heel grote zwembad wordt bewaakt door een heuse badmeester en geflankeerd door een partij reddingsboeien welk aantal je niet eens tegenkomt op een cruiseschip. Bij het zwembad stond ook een bord met de regels in Ikea handleidingen stijl waaraan je je moest houden. Tijdens ons hele verblijf hebben we geprobeerd deze te ontcijferen en kwamen tot de volgende antwoorden:

Rij 1 van links naar rechts:

• De herentoilet vind je onder de douche
• Onder de 6 jaar, meter of voet mag je niet alleen maar moet je vergezeld worden van iemand die langer is en je hand vasthoudt. Overigens zal ‘jaar’ hier niet gelden vanwege het ‘adults only’ concept.
• Je skateboard mag wel in de zon

Rij 2:

• Donkere mensen mogen met witte kleding niet op het water staan
• Onder water mag je geen bellen blazen
• Kijk uit voor vallende mensen
• Geen handstand of radslag op het water
• Niet met thermoskannen of ronde voorwerpen gooien

Rij 3:

• Hond niet toegestaan maar een halve hond wel vergezeld van iemand met een stok
• McDonalds of Burger King niet aanwezig
• Deze is nog steeds een raadsel maar we houden het op: na het douchen van je slipper te drogen hangen op een klerenhanger

Dit bordje was ook raar. Iets met tegen de rots schreeuwen of schoppen.

Het laatste over het hotel dan: ‘s avonds wordt het zwembad met de ligstoelen een soort van afgesloten met een plastic kettinkje waar je gewoon overheen kan stappen. ‘s Ochtends gaat het kettinkje om 9 uur weer weg en staat er serieus een kudde bejaarden (gemiddelde leeftijd hier) vanaf half negen al te wachten om al strompelend en hinkend hun handdoekje voor de dag te leggen. Dat geldt ook voor de vreetschuur voor het diner wat om half 7 opengaat en de rij zich vanaf 6 uur al flink vormt.

Het personeel hier is hardwerkend, altijd vrolijk en de 16-jarige huiskat Blackie laat zich door iedereen aaien en voeden.

Tenerife is een vluchtoord voor hoogbejaarden en we worden omringd door de meest geavanceerde (tweepersoons) scootmobiels die je hier kan huren voor een tientje per dag. Degene die nog kan lopen doet dat met hulpmiddel of zijn lid van het door John Cleese uitgevonden Ministry of silly walks.

We hebben ons als goed toerist gedragen, één van de trips was met een zeilboot en een select groepje over de Noord Atlantische oceaan om dolfijnen en walvissen te spotten. We hebben ze zowaar beide gezien maar de walvissen zoals ze genoemd worden zijn grienden, een soort grote(re) dolfijn, maar leuk, en op het water zijn is altijd leuk.

Het dolfijnvirus werd bij Miranda door deze dag flink aangewakkerd en ze zou en moest met dolfijnen zwemmen, een ervaring die ze in mindere mate al eens eerder had gehad. Gelukkig was er op het eiland een Aquapark met een heus dolfinarium. Aldaar voor een smak pesetas een afspraak gemaakt voor de volgende dag. Normaal gesproken voor 4 personen met één dolfijn maar op de afgesproken dag kreeg ze een bijna een uurlange privé sessie met vier dolfijnen. Ikzelf als enige toeschouwer maar mocht geen foto’s of video’s maken. Het was een groot succes. Onder leiding van de plaatselijke meesteres des dolfijnen mocht ze met de beestjes meezwemmen, rare toeren uithalen, liet ze ‘praten’, kreeg ze les over wat dolfijnenweetjes en mocht ze de leiding overnemen om de dolfijnen allerlei kunstige capriolen te laten uitvoeren, iets wat normaal gesproken niet mag of gebeurt maar Miranda was natuurlijk weer een speciaal geval en kreeg dan ook een speciale behandeling. Ondertussen werd door een andere dame wat foto’s genomen die we achteraf van de lieve vrouwtjes gratis meekregen.

Tijdens ons verblijf op het eiland kwam storm Dorothea een dagje langs en veroorzaakte aardig wat problemen waardoor onze geplande tourtjes allemaal werden gecanceld. Niet erg voor ons maar wel voor de bewoners die te maken hadden met landverschuivingen, versperde wegen, omgevallen bomen en elektriciteitpalen waardoor enkele dorpen zonder elektriciteit kwamen te zitten en de bewoners koelkasten en vriezers verplicht leeg moesten eten onder het genot een romantisch kaarslichtje.

Vanwege de storm dan maar de dag erna op een licht regenachtige dag een bezoek gebracht aan het dichtbij gelegen Jungle Park. Niets anders dan een dierentuin maar volledig ‘ingericht’ als jungle waardoor de wandeling in het doolhof inclusief hangbruggen, een echte belevenis werd. Alles heel gemoedelijk en een paar afgesloten plekken waar je doorheen mag lopen tussen de dieren zelf. Eén van die plekken was een volière met tropische vogels waar we doorheen gingen en werden belaagd door kleurige fladderaars omdat we zonodig wat voer voor ze hadden gekocht wat bestond uit een plastic kokertje met, wat het leek, een soort jus d’orange. Als ze dan op je schouder zitten schijten ze natuurlijk net je hele jas onder om daar een soort kunstwerk van te maken waar Herman Brood jaloers op geweest zou zijn.

Het park had ook een indrukwekkende verzameling zeearenden en andere roofvogels. Normaal gesproken houden ze daar elke dag een show mee maar die vanwege de nog aanhoudende stormwind die dag helaas niet doorging. Uiteraard kreeg Miranda het voor elkaar om toch nog even op de foto te gaan met één van die mooie beesten.

Het park is een feest voor (klein)kinderen met haar dieren, kruip- en sluipdoor gangen, een bobsleebaan en een geweldig klim- en klauterparcours die we zelf met ons versleten lichaam maar niet hebben afgelegd om blessures te voorkomen. Al met al een zeer verrassend park en dus weer een geslaagde dag. Tip van deze pizza expert: neem deze in dit park niet. Ik heb hiervoor nog nooit een pizza gegeten die absoluut geen smaak had.

Zoals eerder genoemd vielen geplande uitjes door de storm in het water of waren niet haalbaar vanwege de vreemde tijden maar we hebben ons alle dagen prima vermaakt met andere dingen.

De terugreis verliep met een kleine vertraging prima.

Hoe gaat het met Miranda:

Veel last van bijwerkingen zoals pijn in gewrichten, extreem moe, stemmingswisselingen, pijn (op Tenerife niet door de warmte dus gaan we migreren :-))

What’s coming up?

30 december: second opinion in het AVL

Advies van de tandarts nav de 3D botscan

14 januari CT-scan en bloedafname

17 januari uitslag

Het ontbreekt hier nogal aan zonneschijn dus smile, it will bring a sunshine day