Echt! Vandaag weer hè! Ik ben echt wereldvreemd (ongevaarlijk is ook een woord die tegen me gebruikt werd laatst…ik ben er nog steeds niet uit wat ik daar van moet vinden). Ik weet dat ik het grootste gedeelte van m’n leven in een grot woon (ik geef de voorkeur aan de benaming ‘mijn eiland’, tropisch dan wel te verstaan) en dat ik een hoop mis of heb gemist. Maar ik kom, naast alle saaie dozen, achterbakse hufters, heksen, criminelen en roofdieren ook redelijk normale en bloemrijke figuren tegen in de buurt van die grot. Maar ik luister en observeer graag en leer van iedereen, ten goede of kwade. Soms valt ’t kwartje wat laat en/of is het een harde leerschool, maar ik doe mijn best om een snelle leerling te zijn en te oordelen en acteren op een manier die mij goed lijkt. Oordelen klinkt zwaar.. het is voor mij slechts de keuze of ik, als het om een persoon gaat, hier een normaal gesprek mee aan ga of niet. Kan je je ook nog afvragen of ik überhaupt een normaal gesprek kan voeren, maar dat is niet mijn probleem. Blame it on the boogie ofzo. Ik dwaal af, oja, wereldvreemd. Een lief vriendinnetje van mij beweegt zich in swingerskringen. Niks mis mee maar ik krijg, naast rooie oortjes, daarvan echt een sukkelgevoel. Ik weet van het reilen en zeilen in die wereld dus gewoon niks (ja, nu wel, in theorie dan). En als je dat gebeuren ook nog eens van een ander vriendinnetje moet horen denk je dat je een belangrijk hoofdstuk hebt overgeslagen ergens. Nouja, het zal. Het zal inderdaad want blijkbaar ben ik tijdens het lezen van dat boek in slaap gevallen en heeft de wind er voor gezorgd dat ik nòg een hoofdstuk heb gemist: de tupperware party. Dan heb ik het niet over de dozen waar je van alles in kan stoppen maar meer over wat je allemaal in dozen kan stoppen. Zo leergierig als ik ben wil ik dat natuurlijk ook eens meemaken, maar nee hoor, ladies night noemen ze het, mannen zijn niet welkom. Je wilt niet weten hoeveel van de parties per week er georganiseerd worden en ècht, ik wil geen rokje aan met plakkousen, kipfileetjes, pruik en makeup, maar om zo’n avond mee te maken….nouuu..doe mij maar zo’n setje met jaguarmotiefje. Ik kom (zo’n fout woord ineens?!) dan natuurlijk wel in stijl.

Ik baal ervan dat ik hoofdstukken heb gemist van dat levensboek. Ebook-readers zijn hot tegenwoordig. Ik werk nu aan een model die na elk hoofdstuk vragen stelt waaruit blijkt of je de inhoud hebt begrepen en je gewoon niet verder kan lezen als dat niet zo is. Ik ga nog maar eens de inleiding lezen van m’n prototype..voor de zoveelste keer.

Wat een gelul zeg..ene Susan Quilliam heeft, denkt ze, een formule uitgevonden die verklaart waarom er zo ontzettend veel gerotzooid wordt tussen collega’s. Dat laatste is absoluut waar. Ik weet er alles van, van de verhalen natuurlijk hè. De schoonmaakster bijvoorbeeld die je enthousiast komt vertellen dat ze voor de 8e keer deze week gescheurde netkousen uit de toiletpedaalemmer heeft weten te vissen tussen alle gebruikte condooms. Je ziet het al voor je: “als ik had geweten dat je nog maagd was, had ik wat rustiger aan gedaan”, waarop zij dan zegt: “als jij wat rustiger aan had gedaan, had ik eerst m’n panty uitgetrokken”.

Hier vind je het stukje wat werd geschreven in de Britse Metro. Nu.nl had ook niks zinnigs te schrijven en heeft de vertaling hier geplaatst.
Haar formule, gebaseerd op notabene een komisch dramatische sciencefiction tv-serie, ziet er zo uit:

THE FORMULA: SC = ((SPx2) + (DA(CS+SE+R)) + (CD(EC+IR+IH)))

Sexual Chemistry = (Strong Protagonists x 2) + (Developing Attraction (Challenging Situations + Strong Emotion + Self-revelation)) + (Constant Deflection (External Circumstance + Inner Resistance + Interpersonal Hostility)

Nou.. als het dan toch in een formule gegoten moet worden dan ziet het er volgens mij zo uit:

L=lust, ф=playing ‘hard to get’, ∏=tekortkoming, k=slettebakfactor, q=bloedcirculatie, j=hulpmiddelen, g=gesprekken, N=emoties, S=seks, O=omstandigheden, Y=tijd, P=spanningen thuis, Qr=spanningen werk, n= bedrijfsfeestje/uitje/etentje/borrel, r=aantrekkelijkheid, I=instinct, W=weigering, H=hormonen, V=verstand

Deze formule is uiteraard niet gebaseerd op enige soap- of fictieserie, maar komt uit de realiteit van alledag. Wat ze allemaal niet doen voor een beetje seks. En wat ze er allemaal mee stuk maken wordt niet over nagedacht.
Maar een ècht spetterende vrijpartij heb je pas met iemand die net zo gek is op jou als jij op de ander. Je hebt daar wel een uitermate ingewikkeld voortraject voor nodig maar de uitkomst geeft de simpele formule: ∞Sⁿ=1+1.

De data voor de trainingen ‘Ontdek je plekje’, ‘Hoe bestuur ik als chauffeur een collectebus’ en ‘Hoe vind ik iets nieuws in de antiekzaak’ wordt eerdaags bekend gemaakt.

Ziek, echt ziek was die goser. De rode draak, de intrigant, de grootste treiteraar die je je maar voor kon stellen, maar ik had ‘m voor geen goud willen missen. Hij nam iedereen in de zeik, van schoonmaker tot directeur van het mega-bedrijf waar we werkten. Waar iedereen zijn best deed om bij de directeur een wit voetje te halen, deed hij zijn best om die directeur met al zijn grappen en grollen het leven zo moeilijk mogelijk te maken. Of ie dat nu deed door ‘m op te bellen en zich voor te doen als een woeste klant, een zeikmail naar ‘m te sturen waarom ie in godsnaam z’n auto niet mocht lenen voor de wintersport of de nieuwe Maserati klem zette met de bedrijfsbus of heftruck en deed alsof ie de sleutel kwijt was, maakte ‘m niet uit, hij verzon elke dag wel wat nieuws. Zijn bulderlach hoorde je al buiten vanaf ’t moment dat ie aan kwam lopen ’s ochtends tot ’s avonds laat als ie, al dan niet compleet lam, weer naar huis terugkeerde. Er ging geen dag voorbij of je had wel kramp in je kaken of pijn in je buik van het lachen. Hij was op papier ‘de laagste in rang’ maar verdiende door zijn dagelijkse optreden meer respect dan wie dan ook in het bedrijf. Zijn fantasie kende geen grenzen, schreef verhalenbundels over het bedrijf en haar medewerkers die elke standup-comedian en cabaretier deed verbleken, z’n practical jokes waren te bizar voor woorden, etc. etc., maar werken kon ie en dom was ie ook niet. Gehaaid, geraffineerd, maar met meer dan vrolijke charme kwam ie de dagen door. Nachten lang ook hebben we besteed om het bedrijf vol te stoppen met helium-gevulde ballonnen, iedereen te voorzien van …nouja..maakt niet uit verder, te veel om op te rakelen.. iedereen wist wie we waren. We hadden soms geen grenzen…als ik in de lift stond met de, aan alcohol verslaafde, ex-professioneel bokser en financieel directeur kon ik het niet nalaten heel hard HIK te roepen om vervolgens z’n dreigementen aan te horen, z’n opvolger voor ‘uit de goot getrokken’ sukkel uit te maken omdat ie mijn handel niet begreep, waarvoor ik overigens, door een andere directiesukkel, een officiële waarschuwing had gekregen (en oja…ik kreeg toch wel gelijk waarna ie binnen 2 weken werd gedumpt)…. Ach, lekker belangrijk…we leverden kwaliteit, omzet en marge.. ik had een bont gezelschap om en onder me. Ik besefte het toen niet, maar dat waren gouden tijden. Ik mis de lol, ik mis zo’n misselijke draak om me heen. Wat is er mis met hard werken met een hoop plezier?

Dit nummer was altijd al mooi.. als je dat dan ook nog op een begrafenis hoort diept dat nog wat verder uit. Vrienden komen en gaan in je leven en uiteindelijk kom je erachter dat er maar weinig zijn die dit predicaat echt mogen dragen. Zij, waarvan je blij wordt ze weer te zien. Zii, die ongetwijfeld mopperen dat ze je te weinig zien, zij, die je uiteindelijk toch niks kwalijk nemen, zij, die je nemen zoals je bent en jij, die hun neemt zoals zij zijn… zij, die je nooit hoeft te spreken of te zien…zij, die er toch altijd zijn, en jij, die er bent.

mmm..aanvulling 2/9/9: Exile doet wat moeilijk inzake copyrights en is alleen deze live versie nog te beluisteren. Nouja…beluisteren? Hij is wat ouder geworden, maar òf hij is dronken, òf hij is stoned, òf hij kan live niet (meer) zingen.. Wat mij betreft alledrie. En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat ie de tekst niet meer weet. Wat een drama.