Ik werd vroeger altijd vervloekt door de ‘meerijders’ op de lange ritten naar de basketballwedstrijden door het land om mijn voorkeur voor zwarte muziek. Dozen vol cassettebandjes gingen mee met phillysound, soul en disco. Onderweg naar wedstrijden, toernooien of het toenmalige zgn. ‘witte-vlekken-plan’ van de Nederlandse Basketball Bond om het stuiterbalspelletje te promoten. Dat laatste was apart. We kwamen in dorpen waar je het bestaan niet van af wist, maar wel de mooiste sporthal(len) hadden met het meest enthousiaste publiek. Basketballen konden we niet, passie hadden we wel, maar we zorgden dat we altijd wat gasten bij ons hadden die ècht konden basketballen…We waren de Tommy Coopers tussen de echte goochelaars, de Frans van Dusschotens in de show van de Andre van Duins .
Het was altijd leuk en gezellig, net als de zwarte muziek van toen, de wijde pijpen, de plateauzolen, de glitter, de nooit gelijkgaande, veel te simpele hysterische danspasjes en hun snappin’ fingers….
En zo raar…die gasten van 2m en langer (en getrouwd), hoe lelijk ook, hadden na zo’n wedstrijd altijd de meeste wijffies om zich heen… ik was meestal de kleinste (and available)… WHY?

I’m in very very very heavy blues today. Als ik muzikant was geworden had ik vandaag een CD vol geschreven. Blues zijn niet zo moeilijk, met de volgende regeltjes schrijf je ze wel:
Heb emoties, goed of slecht, en uit ze in tekst die grammaticaal echt niet hoeft te kloppen (ain’t got no woman/man), herhaal ze vaak (the thrill is gone, the thrill is gone of I woke up in the mornin’ I woke up in the mornin’), laat ’t rijmen daarna, zorg dat het publiek bij zowat elke line kan roepen “yeah baby, tell ’m tell ’m“. Als onderwerp doet een leeg bed het altijd goed, de gevangenis, de snelweg, je baan kwijt, je zorgen wegdrinken, geen geld hebben, jezelf een brief schrijven etc. Het helpt ook als je vooral niet blank bent, of blind bent, of kreupel maar vooral niet jong. Jeugd kan geen blues hebben en zeker niet zingen. Blues speel/zing je in een slecht verlichtte zaal of kroeg…niet in Carré. Met dit, drie akkoorden, wat jankende solo’s en een doorrookte rauwe stem….succes verzekerd.
En je bent een held als je een tekst kan verzinnen die je zelf in kan vullen zoals deze

Knap & vermakelijk