Knap & vermakelijk

Het is niet altijd handig om te zeggen wat je denkt, maar misschien helpt dit liedje. De een zegt dat deze song was gericht tegen ex-president Bush, de ander tegen de BNP. Hoe dan ook, ze zijn allebei dom en terecht mikpunt voor de tekst. Maar deze song voor ons: MULTI-INZETBAAR! Voor degenen die niet gediend zijn van deze taal is er hier een oplossing. En natuurlijk is er vast wel iemand waar je via deze site nog twee woorden tegen wil zeggen..

Sommige songteksten zijn ruk en onnozel, sommigen zijn meer dan geniaal, sommigen zijn herkenbaar, sommigen weten je gevoel te benadrukken die je zelf nooit onder woorden zou kunnen brengen, sommigen roepen herinneringen op, sommigen zijn aangrijpend en raken je, sommigen zijn niet te begrijpen, sommigen moet je niet wìllen begrijpen. En soms…soms moet je gewoon bekennen dat een nummer goed is en alles klopt.

Ik heb iets met het woord ‘duke’. Alles wat ik ken met ‘duke’ zijn goede, leuke, fijne, mooie dingen en meer. Ik dacht dat het iets is van de laatste jaren, maar ik kwam er vandaag achter dat het al eerder begon. Eén van mijn oude helden is David Bowie. Zijn beste LP was voor mij Station to Station (1976). Het blijkt dus dat Bowie in die tijd ‘The Thin White Duke’ werd genoemd (het was een karakter van ‘m die hij had neergezet, net als Ziggy Stardust of Aladdin Sane). Bowie’s ontbijt, lunch en diner bestond destijds uit cocaïne. Dat was dan sneu voor hem maar zonder die sneeuw in z’n neus was deze plaat er waarschijnlijk ook niet geweest. Dit album was en is nog steeds top.
En naar de kapper die mij uitlachte toen ik met een foto van Bowie de zaak binnen kwam met de opmerking ‘zo ga je het knippen’ ben ik uiteraard nooit meer geweest. Wat een looser.

Ik vergeet wel eens wat, maar met Pasen heeft dat een extra voordeel. Ik kan tenminste m’n eigen paaseieren verstoppen. En ik kan met Pasen m’n eigen Of dat lastig is? Wat is lastig? Who cares?

Ik hoorde laatst een cover van I’m not in Love uitgevoerd door de Fun Lovin’ Criminals, je weet wel, het origineel van 10CC. Een uiterst vermakelijke weetje over de herkomst van de naam 10CC en tegelijkertijd de grootste klodder kolder is dat men beweert dat de naam 10CC komt van de hoeveelheid sperma die vrijkomt bij het de ejaculatie van de (één) man. Nu zullen er ongetwijfeld kerels op deze aardbol rondlopen met zo’n dubbelloops puddingbuks, maar de wetenschap zegt dat de hoeveelheid bij de gemiddelde man met normaal functionerend geweertje ligt tussen de 1 en 4cc. Dan zou je dus nog kunnen beweren dat 10CC de hoeveelheid is van de hele band, maar nee, in werkelijkheid is de naam 10CC gewoon gegeven door Jonathan King, de platenbaas. Hij had een of andere droom waarin de band met naam 10CC uiterst succesvol was, meer reden was er niet. Zo ook bevestigd door Eric Stewart, één van de bandleden.
De herkomst van Steely Dan is tenminste zonder misverstanden: genoemd naar een gigantische dildo uit het boek Naked Lunch van William Burroughs (kleinzoon van DÉ Burroughs, als iemand dat nog wat zegt).
Tot zover de compleet nutteloze informatie. De cover van FLC is leuk. Vroeger kon ik geen enkele cover waarderen. Het deed afbreuk aan het origineel en ik vond het een goedkope manier van muziek maken. Tegenwoordig denk ik er anders over, sommige covers zijn minimaal net zo goed of zelfs beter dan het origineel. Wie dat goed heeft begrepen is de Italiaanse radiozender MonteCarlo die een reeks “new classics” cd’s heeft uitgebracht, helemaal leuk! Ik heb nog wel wat tips voor ze om er nog een paar te vullen. Deze komt er zeker bij.