Ziek, echt ziek was die goser. De rode draak, de intrigant, de grootste treiteraar die je je maar voor kon stellen, maar ik had ‘m voor geen goud willen missen. Hij nam iedereen in de zeik, van schoonmaker tot directeur van het mega-bedrijf waar we werkten. Waar iedereen zijn best deed om bij de directeur een wit voetje te halen, deed hij zijn best om die directeur met al zijn grappen en grollen het leven zo moeilijk mogelijk te maken. Of ie dat nu deed door ‘m op te bellen en zich voor te doen als een woeste klant, een zeikmail naar ‘m te sturen waarom ie in godsnaam z’n auto niet mocht lenen voor de wintersport of de nieuwe Maserati klem zette met de bedrijfsbus of heftruck en deed alsof ie de sleutel kwijt was, maakte ‘m niet uit, hij verzon elke dag wel wat nieuws. Zijn bulderlach hoorde je al buiten vanaf ’t moment dat ie aan kwam lopen ’s ochtends tot ’s avonds laat als ie, al dan niet compleet lam, weer naar huis terugkeerde. Er ging geen dag voorbij of je had wel kramp in je kaken of pijn in je buik van het lachen. Hij was op papier ‘de laagste in rang’ maar verdiende door zijn dagelijkse optreden meer respect dan wie dan ook in het bedrijf. Zijn fantasie kende geen grenzen, schreef verhalenbundels over het bedrijf en haar medewerkers die elke standup-comedian en cabaretier deed verbleken, z’n practical jokes waren te bizar voor woorden, etc. etc., maar werken kon ie en dom was ie ook niet. Gehaaid, geraffineerd, maar met meer dan vrolijke charme kwam ie de dagen door. Nachten lang ook hebben we besteed om het bedrijf vol te stoppen met helium-gevulde ballonnen, iedereen te voorzien van …nouja..maakt niet uit verder, te veel om op te rakelen.. iedereen wist wie we waren. We hadden soms geen grenzen…als ik in de lift stond met de, aan alcohol verslaafde, ex-professioneel bokser en financieel directeur kon ik het niet nalaten heel hard HIK te roepen om vervolgens z’n dreigementen aan te horen, z’n opvolger voor ‘uit de goot getrokken’ sukkel uit te maken omdat ie mijn handel niet begreep, waarvoor ik overigens, door een andere directiesukkel, een officiële waarschuwing had gekregen (en oja…ik kreeg toch wel gelijk waarna ie binnen 2 weken werd gedumpt)…. Ach, lekker belangrijk…we leverden kwaliteit, omzet en marge.. ik had een bont gezelschap om en onder me. Ik besefte het toen niet, maar dat waren gouden tijden. Ik mis de lol, ik mis zo’n misselijke draak om me heen. Wat is er mis met hard werken met een hoop plezier?
JaguHar's Blog 
Klinkt inderdaad lachen