Sunny beach

Sunny beach,

Het is ondertussen alweer negen jaar geleden dat de eerste diagnose was gesteld. Ze is er nog steeds, ik begrijp er niets van. Ik had al allemaal plannen gemaakt voor het geval dat het snel misging. Die moeten dan nog maar even in de kast, maar ja, ik word er ondertussen ook niet jonger op en het ziet ernaar uit dat ze mij nog gaat overleven. Wat ze zelf zegt over onkruid klopt wel.

Ik zie dat het ook al negen maanden geleden is sinds de laatste blog. De status van Miranda is nog steeds stabiel. Bij het onlangs afgenomen bloed was niets paniekerigs te zien en bij de laatste CT-scan was er alleen een groei van een lymfeklier in het aortapulmonale venster ergens in de borstkas die een millimeter of 12 groot was, terwijl een grootte van maximaal tien millimeter als ‘normaal’ wordt gezien. Bij een ‘gezond’ mens kan deze echter ook wat groeien als gevolg van verkoudheid of andere mindere staat van fitheid, dus ook hier geen reden om meteen de uitvaart te regelen.

Stabiel dus en ergens begin november volgt er een PET-scan. Pet niet in de betekenis van waardeloos, petfles of hoofddeksel maar als onderzoek dat de stofwisseling toont in het lichaam met behulp van een radioactieve vloeistof. Altijd leuk daarna, want als ze er dan weer uitvliegt met haar bezem, geeft ze nog licht ook en is ze goed te volgen om te zien waar ze de mensen de stuipen op het lijf jaagt.

Ondertussen hebben we het Wassenaarse verlaten en ingeruild voor een andere kustplaats, meer bekend als badplaats en voormalig belangrijk vissersdorp. Het heeft geen historische stadsrechten, dus we houden het op een dorp, maar is zeker niet klein.

Tussen de oplevering van de nieuwe woning en de verhuisdatum zat maar twee weken. Dat is best kort om alles een beetje op te knappen, maar gelukkig hadden we, naast anderen, veel hulp van de eigenaren van de meest populaire B&B in Zuid-Holland, genaamd ‘Huize Windlust’ in Wassenaar. Naast het feit dat zijn geroemd worden voor hun gastvrijheid zijn het ook nog eens fanatieke ervaren klussers.

Uiteraard had ze me ook weer alleen gelaten (yes!!) voor een vakantie in Frankrijk. Geen idee wat ze uitgespookt heeft daar maar zie de foto’s ofzo…. 

Er valt nog van alles te verbeteren in het nieuwe huis, maar voorlopig hebben we kistjes om op te zitten, meerdere emmers als toilet, de tuinslang van de buren voor de maandelijkse douchebeurt en waxinelichtjes voor de winterkou. Voor de rest is hier alles op loopafstand, de winkels, het strand, Domino’s, de kroegen, etc. Vreemd genoeg missen we hier wel een goed Italiaans restaurant, of we hebben we hem nog niet ontdekt.

De dorpsgenoten zijn wel blij dat we hier zijn gaan wonen, ze organiseren van alles voor ons (waarschuwing: oorschade mogelijk):

Het dorp kent wel een plaatselijke ziekte, genaamd ‘hereditary cerebral hemorrhage with amyloidosis’ (geen tikfout) die kan leiden tot hersenbloedingen en deman dieman damen (hoe heet het ook al weer?) dementie, maar is erfelijk dus daar zullen wij als import geen last van krijgen. Wel goed voor de omloopsnelheid van de huizen hier.

Ach…het is hier altijd vakantie….

Plaats een reactie