Bijgaand plaatje laat zien wat voor documentatie je allemaal mee krijgt tijdens een medische behandeling. Dat scheelt een hoop zorgverleners weer in hun beperkte gesprekstijd denk ik. Ze doen in ieder geval hun best om je zo goed mogelijk voor te lichten. Ik heb het niet allemaal gelezen. Wat ik wel wilde lezen was ‘informatie over uw opname’, hetgeen deze week gaat gebeuren. De eerste twee woorden in het boekje zijn ‘Hartelijk welkom!’. Daar moest ik even over nadenken. Ook in de zorg is marketing natuurlijk ‘een ding’, maar ik weet niet of ‘hartelijk welkom’ nu zo’n goede opening is voor een patiënt. Het lijkt mij dat niemand, maar dan ook niemand, die een behandeling moet ondergaan, voor z’n lol naar het ziekenhuis gaat. Terwijl ik dit schrijf ga ik al weer twijfelen want er zijn er genoeg die voor vrijwillige cosmetische correcties c.q. verbeteringen (?), graag een behandeling willen ondergaan. In dit geval ben je dan een klant, geen patiënt. Dan kan je inderdaad best beginnen met ‘hartelijk welkom’.

De rest van de 22 pagina’s voorlichting had ik binnen 14 seconden uit. Er stonden foto’s in van de operatiekamer, patiënten die op een bed lagen en verder wat nuttige informatie zoals dat je TV kunt kijken op de TV, je je OV-kaart niet hoeft te gebruiken binnen het ziekenhuis maar dat je hem wel kunt opladen en je niet mag roken tijdens de operatie.

Vandaag maar 4 gesprekken gehad ter voorbereiding van de operatie volgende week woensdag. Ze noemen het ook wel preoperatieve screening. Het eerste gesprek was met een apothekersassistente over het medicijngebruik en eventuele allergieën voor medicijnen/antibiotica. Het tweede gesprek was met de assistente van de anesthesioloog over voornamelijk het medicijngebruik en eventuele allergieën voor medicijnen/antibiotica. Het derde gesprek met de anesthesioloog over voornamelijk het medicijngebruik en eventuele allergieën voor medicijnen/antibiotica. Het vierde en laatste gesprek met een verpleegkundige over voornamelijk het medicijngebruik en eventuele allergieën voor medicijnen/antibiotica.
Oja, ze vroegen ook alle vier of er al bloed was geprikt, dus na de vier gesprekken mochten we naar de secretaressebalie om een formuliertje te halen voor het bloedprikken. Bij de (lege) bloedbalie aangekomen was het wel van belang een nummertje te trekken en te wachten tot je nummertje met een harde beep op een 66 inch Samsung scherm verscheen. En dit alles in slechts 5 kwartier! Het smeuïge toetje van vandaag was dat het parkeersysteem was uitgeschakeld, wat weer scheelde op het saldo van m’n zevende creditcard.
Deze week gebeurt er niets meer. De dinsdag voor de operatie wordt er nog wel een zootje radioactief spul geïnjecteerd in haar schouder om de eerder genoemde schildwachtklier te lokaliseren. Ze krijgt dan allemaal mooie Jip en Janneke tekeningetjes met kruisjes en streepjes zodat de chirurg de dag erna (ongeveer) weet waar hij moet hakken.
Ik moet haar trouwens wel wegbrengen woensdag want haar lenzen mag ze niet in houden. Kost me weer een vrije dag….
Wel heel knap: dag 9 zonder peuken en zonder hulp. Ik kan de eerste zes creditcards al bijna afbetalen van de besparingen.
Het nummer vandaag is van ‘Lady’. Onbekend in ons land maar ‘Get ready’

“Geen idee” zei ze bits op de vraag wat ze wilde eten. Zwijgend loop ik de deur uit om de dagelijkse bestellingen van de webshop weg te brengen en meteen ons eten voor die dag te halen. Ze is gestopt met roken, ‘cold turkey’ dag 8, het lontje is wat kort af en toe. Pleisters mogen ook niet omdat deze ook nicotine bevatten. Nicotine vernauwt de bloedvaten en beïnvloedt dus ook de huid. Nooit wenselijk maar in deze situatie al helemaal niet. Huh? Welke situatie dan?
Na de diagnose van twee weken terug zijn we in een achtbaan beland van afspraken, onderzoeken, gesprekken en is onze agenda compleet overgenomen door de zorg. We hebben nog net geen vaste parkeerplek gekregen in de garage van het ziekenhuis maar we staan er bijna elke dag en hebben bijna alle afspraakbalies, spreek- en behandelkamers wel gehad. De afgelopen dagen hebben geresulteerd in drie kantjes met afspraken voor de komende maanden. De belangrijkste punten zijn: woensdag 21 juni wordt zij geopereerd en wordt de rechterborst met de twee tumoren afgezet. Naast deze borstamputatie wordt ook de zgn. schilwachtklier of poorwachterklier verwijderd. Deze klier bevindt zich in de oksel en is de eerste lymfeklier waar kankercellen uitzaaien. Kankercellen zouden los kunnen komen van de tumor, komen daarna terecht in het lymfevocht en afgevoerd naar de klieren. Door de eerste lymfeklier te verwijderen en te onderzoeken kunnen ze bepalen of er uitzaaiing heeft plaatsgevonden en welke behandeling er nodig is. De operatie op woensdag 21 juni duurt 1 tot anderhalf uur. Om in de gaten te houden of er geen complicaties optreden moet zij een nacht blijven en mag zij als alles goed gaat weer de volgende dag naar huis. Hierna is het revalideren en een week wachten op de uitslag van de lymfeklier.
Verder in de tijd wordt er een nieuwe borst gereconstrueerd uit ‘eigen’ weefsel, in dit geval de buik. Het is een (zware en langdurige) ingreep die vaak plaatsvindt en een goed resultaat geeft. Ze noemen het een DIEP-lap procedure. De geïnteresseerden vinden de uitleg compleet met video op deze site. Wanneer dit gaat gebeuren is afhankelijk van de uitslag van de lymfeklier. Is de klier schoon dan kan dit al snel, moet er bestraling plaatsvinden dan kan dit pas na een jaar, bij een chemo na een half jaar.
We nemen alles stap voor stap. We hebben geen profetische vaardigheden en kunnen dus niet in de toekomst kijken. Ik zal proberen de ontwikkelingen hierop bij te houden.
Eén van de beste nummers van de veel te vroeg gestorven Gary Moore is ‘The Prophet’. ‘Goede tekst ook’ zou vriend Jan zeggen….

Deze wereld is ziek, heel ziek. Nederland nog zieker. Gezien ons huidige zorgstelsel zal herstel ook niet optreden.

Een goede reden om na vele jaren weer eens wat woorden in deze blog te verzamelen en wat willekeurige onderwerpen aan de kaak te stellen. We hadden het al over ziekte, dit stukje dan maar even kort over zorgkosten.

Ik ben nooit ziek zeg ik altijd. Natuurlijk ben ik wel eens ziek maar ik ga niet zo snel naar de dokter. Dit jaar, wat ondertussen 3,5 maand onderweg is, ook nog niet. Maar blijkbaar kost niet ziek zijn ook geld getuige het declaratieoverzicht bij de verzekeraar:

Wanneer we hierop inzoomen blijkt dat ik (dus jij ook) een soort lidmaatschap heb bij de huisarts die via wat vage declaraties wordt vergoed door de verzekeraar (door onszelf dus). Een gedeelte ziet er zo uit:

Toen ik dit voor het eerst aanschouwde dacht ik WTF! WTF? WTF! WTF? Waaróm krijgt (!) een huisarts geld voor het leveren van geen enkele inspanning, dienst of product? Mocht je nog geen kwaal hebben dan word je hier wel ziek van. Een normale ondernemer moet zelf zijn voorzieningen bekostigen dus waarom wordt de zorgverlener wel gesponsord?

Uiteraard schuilt iedereen zich achter ‘algemeen gemaakte afspraken’ tussen overheid, zorgverleners en zorgverzekeraars. Dezelfde overheid die we zogenaamd zelf ‘gekozen’ hebben en op eigen houtje achter de schermen van alles regelt en tekent.

We gaan niet eens in op de details van de prestatieloze declaraties, maar als je het nuchter bekijkt betekent het dat we per jaar, laten we zeggen, zo’n € 100 kwijt zijn aan deze vorm van diefstal. Dat is één maand premie.

Ik gok dat de norm voor het aantal patiënten per huisarts zo rond de 2350 ligt. Mijn rekenmachine komt dan uit op € 235.000 per jaar. Gewoon….gratis… betaald door ons. Man, man, man.

Als dan nog alle ziektekosten vergoed worden verder zou je nog kunnen zeggen: ‘soit’ maar nee… elke week, elke maand, elk jaar verzinnen ze weer iets wat niet onder de standaard vergoedingen valt, of het nu medicijnen zijn of behandelingen. Het best te illustreren met een voorbeeld uit de recente praktijk: de dame in kwestie had veel te lang te veel last van haar darmen en de huisarts geeft opdracht tot een faeces onderzoek om de juiste diagnose te kunnen stellen en uiteindelijk de juiste behandeling voor te schrijven. Een normale gang van zaken zou je zeggen. Tot je de rekening krijgt gepresenteerd van dit onderzoek € 500 (!) waar slechts 60% van vergoed wordt.

Nog afgezien van de vraag waarom dit onderzoek € 500 moet opbrengen begrijp ik niet waarom de kosten van een doorsnee onderzoek niet volledig vergoed worden. Moeten we dan eerst prijzen gaan opvragen en uitpluizen wat er wel of niet wordt vergoed? “Hallo assistente van de dokter, fijn dat je een keer kan opnemen in de twee uurtjes dat ik mag bellen, maar zou je een offerte kunnen maken voor de behandeling van een hartaanval? Op dit moment heb ik er een.”

En waarom kost het maken van een fotootje in het ziekenhuis € 150 en bij een huisarts met de juiste voorzieningen ‘slechts’ € 50 ? We worden aan alle kanten genaaid, steeds vaker en steeds harder.

Oja, één stap verder dan de huisarts is de apotheek. De apotheek speelt het oplichtingsspelletje natuurlijk gewoon mee. In plaats van gewoon voor 3 maanden medicijnen mee te geven, laten ze je elke 2 weken opdraven om een nieuw voorraadje op te halen. Elke actie is natuurlijk weer een codenummertje op de declaratie die zij weer indienen. Nog een bijkomend fenomeen is dat het nog maar de vraag is of je het medicijn meekrijgt wat de arts heeft voorgeschreven of dat je toevallig een merk medicijn in je lijf krijgt gedumpt waar de apotheek een betere prijs en voorwaarden voor krijgt.

Goh, ik zie net dat het eigen risico voor 2017 al op € 500 staat… wat verrassend.

Ik ben geen arts maar heb ooit een wijze les gekregen die je elke dag op bijna elke situatie kan toepassen: Je moet de kwaal aanpakken, niet alleen maar de symptomen bestrijden.

Bovenstaand is maar een klein aspect van de zorg. Er is nog veel en veel meer mis in de zorg. De zorg is ziek, goed ziek.

 

Dit nummer is in het Portugees. Geen idee waar het over gaat maar het is een mooi nummer:

Echt! Vandaag weer hè! Ik ben echt wereldvreemd (ongevaarlijk is ook een woord die tegen me gebruikt werd laatst…ik ben er nog steeds niet uit wat ik daar van moet vinden). Ik weet dat ik het grootste gedeelte van m’n leven in een grot woon (ik geef de voorkeur aan de benaming ‘mijn eiland’, tropisch dan wel te verstaan) en dat ik een hoop mis of heb gemist. Maar ik kom, naast alle saaie dozen, achterbakse hufters, heksen, criminelen en roofdieren ook redelijk normale en bloemrijke figuren tegen in de buurt van die grot. Maar ik luister en observeer graag en leer van iedereen, ten goede of kwade. Soms valt ’t kwartje wat laat en/of is het een harde leerschool, maar ik doe mijn best om een snelle leerling te zijn en te oordelen en acteren op een manier die mij goed lijkt. Oordelen klinkt zwaar.. het is voor mij slechts de keuze of ik, als het om een persoon gaat, hier een normaal gesprek mee aan ga of niet. Kan je je ook nog afvragen of ik überhaupt een normaal gesprek kan voeren, maar dat is niet mijn probleem. Blame it on the boogie ofzo. Ik dwaal af, oja, wereldvreemd. Een lief vriendinnetje van mij beweegt zich in swingerskringen. Niks mis mee maar ik krijg, naast rooie oortjes, daarvan echt een sukkelgevoel. Ik weet van het reilen en zeilen in die wereld dus gewoon niks (ja, nu wel, in theorie dan). En als je dat gebeuren ook nog eens van een ander vriendinnetje moet horen denk je dat je een belangrijk hoofdstuk hebt overgeslagen ergens. Nouja, het zal. Het zal inderdaad want blijkbaar ben ik tijdens het lezen van dat boek in slaap gevallen en heeft de wind er voor gezorgd dat ik nòg een hoofdstuk heb gemist: de tupperware party. Dan heb ik het niet over de dozen waar je van alles in kan stoppen maar meer over wat je allemaal in dozen kan stoppen. Zo leergierig als ik ben wil ik dat natuurlijk ook eens meemaken, maar nee hoor, ladies night noemen ze het, mannen zijn niet welkom. Je wilt niet weten hoeveel van de parties per week er georganiseerd worden en ècht, ik wil geen rokje aan met plakkousen, kipfileetjes, pruik en makeup, maar om zo’n avond mee te maken….nouuu..doe mij maar zo’n setje met jaguarmotiefje. Ik kom (zo’n fout woord ineens?!) dan natuurlijk wel in stijl.

Ik baal ervan dat ik hoofdstukken heb gemist van dat levensboek. Ebook-readers zijn hot tegenwoordig. Ik werk nu aan een model die na elk hoofdstuk vragen stelt waaruit blijkt of je de inhoud hebt begrepen en je gewoon niet verder kan lezen als dat niet zo is. Ik ga nog maar eens de inleiding lezen van m’n prototype..voor de zoveelste keer.